Yemen Irak mı?

Yemen ırak mıdır yoksa yakın mıdır bilmem ama, onun yüreğimizin ta köşesinde gümbur gümbür attığını bilirim. Adı her geçişte içimizin cız ettiğini, can damarımıza keskin bıçakların battığını bilirim.

"Yemen elleri" dediler mi, gönlümüzü sıcak kumlara sokarlar sanki. Sıcak kavurucu kumlar, içimizden bir yerleri eritir, gözlerimizi yaşla doldurur.

Yemen'e gidecek olan oğullar, kardeşler, yavuklular; kurban bayramını bekleyen koçlar gibidir.

--Kışlanın ardında sıra söğütler

--Zabitler oturmuş asker öğütler

--Yemen'e gidecek bu koç yiğitler

Denir, söyleşilir. O sevgi yüklü yürekler, önceleri.

--Gitme Yemen'e Yemen'e

--Yemen sıcak dayanaman

Diye yakınırlar. Fakat kaderde ayrılık vardır ve bu ayrılık yaman bükecektir bellerini...Sonra;

--Ağamı yolladılar yemen eline

--Çifte tabancalar takmış beline

--Ayrılmak olur mu taze geline

diye içten sızlanacaklardır.

Gözyaşlarını içlerine akıtarak feryat etmeden yolcu etmişlerdir sevdiklerini. O sıralar da geri geleceklerine olan ümitleri henüz pembedir. Sonra aylar ayları, yıllar yılları kovalayacak ve bu ümitler yavaş yavaş solup kaybolacaktır. Sarı kumlara pembe ümitler dayanır mı hiç? Duygusuz toz bulutları, kasırga gibi örtmüştür üstlerini... Askerin üstüne sam yeli esmiş, gelinlik tazeler umudunu kesmiştir.

--Tez gel ağam tez gel dayanamirem

--Uyku gaflet basmış uyanamirem

--Ağam öldüğüne inanamirem

...

--Gidenler gelmiyor elverir gayri

--Soyka Yemen yiğit komadı bizde

Biz, o yıllar da koskoca bir imparatorluğun muazzam hudutları boyunca çıkarılan yangınları söndürmek için kanımızı oluk oluk akıtmışız. Taptaze, al kanlarımızı, Kafkaslar'ın yüksek tepelerinden, Yemen'in Bingazi'nin kızgın çöllerine kadar her yere cömertçe takdim etmişiz. Kanımızı içen topraklar bir türlü kanmamışlar, doymamışlar. İstemişler istemişler. Biz hep sunmuşuz al kanımızı...Soğuk pınarlar misali Anadolu çocukları, kanlarını Allah yolunda feda etmişler.

Köyünde tarlasını eken biçen, yeşil kırlarda koyunlarını bir kuzu neşesiyle otlatan ‘Mehmet'ler, cephede kuduran alevleri, kanlarını serperek söndürmeye çalışmışlar. Kızgın kumlar içindeki bu iman deryaları:

--Söyleyin babama abdestini alsın

--Okusun Kur'an'ı namazı kılsın

--Benim gibi oğlu arasın bulsun

--Yemen çöllerinde kaldım ağlarım

--Dertli anam benim için ağlasın

--Oğul hasreti ile ciğer dağlasın

--Körpe kuzum ile gönül eğlesin

--Yemen çöllerinde kaldım ağlarım

diye türküler yakarlar, dertlenirler.

Serin Anadolu yaylalarının yiğit çocukları, kızgın çöllere gömülmüşler. Geride analar bacılar, taze gelinler ile yaşlı gözler, sızılı kalpler kalmış. Dağlanan bu yürekler;

--Eli Yemen'dir, gülü çemendir

--Giden gelmiyor, acep nedendir?

diye birbirlerine sormuşlar düşünmüşler. Yine;

--Mızıka çalındı düğün mü sandın

--Al yeşil bayrağı gelin mi sandın

--Yemen'e gideni gelir mi sandın

diye cevap vermişlerdir. Sızılı yüreklere kara taşlar basarak teselli bulmaya çalışmışlar.

***

Sayın Prof. Dr. Mustafa Uğurlu beyin bu makalesinde, tarihte Türk evlatları ve ailelerinin, ne kadar acı günler yaşadıklarının cevabı olmalı...

Türkiye-Pakistan-Arabistan "MEKKE Savunma Anlaşması" ülkeler arası güvenlik, dosta güven, düşmana korku verilmesi bakımında gayet güzel lakin; Askerlerimizin akibeti yukarıda anlatılan bir Yemen elleri gibi olur mu, bilemeyiz ama:

Bildiğimiz şey, Askerlerimizin yine Arap çöllerine gideceği işaretinin verilmesi...

Ey Arabistan ve Arap devletleri!..

Bir zamanlar "Çin" esaretinden dolayı sizlere ihtiyaç duyduk, sizler ile birlik olup savaş verdik. Cumhuriyet kurulana kadar olan zaman biriminde, kültürümüz, dilimiz, Türkçemiz tahribata uğramakla beraber, Tarikat, Cemaat ve dinli gözüken dinsiz yobazları başımıza müsallat ettiniz. Bizden ne istiyorsunuz daha ne vermemizi bekliyorsunuz?

(652) Belencer muharebesi,(Emeviler) Talas savaşı, Curcan-Talkan savaşı, Mercidabık, Ridaniye derken, (1916-1918) Osmanlı'ya Arap isyanı ve Arap ihaneti... Binlerce şehit...

Peki;

Yetmedi mi size verdiğimiz binlerce can?

Artık:

Kalmadı Mehmetçiğin size vereceği bir damla kan!..

Ne kazandık! Binlerce ölüm, gözyaşı, yetim ve dul kalan kadınlar...

Ve kocaman bir HİÇ!..

Ve yeraltı kaynakları, zenginlikleri oluk oluk ABD ve İngiltere'ye.. Bizim yiğitler ise nöbete...

Bizim derdimiz tasamız Anavatan Türkistan olmalı. Bizim refahımız orada saklı. Şehitlik mertebemiz kendi topraklarımızın hakkı..

--Arzuhâlim ulaşırsa divana

--Korkarım ki taban değer tavana

--Çiçeğimden zerre girse kovana

--Bal yanmazsa ben yanarım Sultanım

(A.Karakoç)

Gene de ben bilmem, böyüklerim daha iyi bilir beğim..

"Şöyle garip bencileyin" Söyleyip durdum işte...

Kalın Sağlıkla

Tanrı Türkü Korusun

Sevgi ve Saygılarımla