Sahne ışıkları söndüğünde ne olur?
Seyirci olarak belki hiç düşünmeyiz. Oysa sahnede gördüğünüz o dünyanın, ışıklar söndükten sonra da devam eden başka bir yüzü vardır.
Gelin, size onu bir tiyatro oyuncusunun gözünden anlatmaya çalışayım.
Sahne ışıkları söndüğünde, seyircinin gördüğü oyun bitmiş olur. Ama bizim için her şey bir anda bitmez. Oyun boyunca üzerimizde taşıdığımız heyecan, bedenimizdeki yorgunluk, söylediğimiz replikler ve yaşadığımız duygular bir süre daha bizimle kalır. Çünkü sahne ışıkları söndüğünde, oyuncunun işi yalnızca sahneden inmekle bitmez.
Önce kostümümüzü çıkarır, makyajımızı temizler ve biraz olsun nefes almaya çalışırız.
Ama bütün bunlar, o gecenin bizim için bittiği anlamına gelmez. Çünkü oyuncu, sahnede yaşadığı karakteri ışıklar söndüğü anda bir kenara bırakamaz. O karakterle kurduğu bağ, sahnede kaldığı süreyle sınırlı değildir. Çünkü her karakter, oyuncuya kendi dünyasından bir şey bırakır; bazen bir soru, bazen bir düşünce bazen de insanlara başka türlü bakmasını sağlayan bir iz.
İşte belki de tiyatronun en güzel tarafından biri budur. Perde kapanır, sahne ışıkları söner, ama sahnede yaşananlar yalnızca oyuncunun içinde kalmaz. Bir oyun, oyuncunun da seyircinin de dünyasına küçük bir iz bırakarak yoluna devam eder.
Bazen o iz, seyircinin salondan çıkarken yanında götürdüğü tek bir cümledir. Bazen de bir duygu, bazen de uzun süre aklından çıkaramayacağı bir sahne.
Peki oyuncu açısından, ışıklar söndükten sonra Sanat adına ne kalır?
Oyuncunun elinde yalnızca alkışların hatırası kalmaz. Her oyun, oyuncuya kendi sanatından bir parça daha bırakır. Bazen sahnede fark ettiği küçük bir ayrıntı, bazen oynadığı karakter sayesinde keşfettiği yeni bir duygu, bazen de kendi oyunculuğuna dair öğrendiği bir şey..
Seyirci salonu terk ettiğinde, oyuncu için o gece yaşananlar bir anıdan daha fazlasıdır.
Her oyun, onun sanatına yeni bir deneyim ekler ve bir sonraki buluşmasına taşıyacağı yeni bir şey bırakır.
Belki de bir oyuncunun Sanat yolculuğu, alkışlar sustuktan sonra da aldığı her deneyimle büyüyerek devam eder.
Bir dahaki yazıma kadar hoşça kalın, sevgiyle kalın.
