Kimse hatasını kabul etmez genelde. Hele ki suçluluk Ağır basarsa daha yüksektir tepkisi insanların.
Öyle ya normalde çok yükselmeyeceği şeylere aşırı tepki veriliyorsa bilinçli orada bir suçluluk duygusu vardır. Dahası kişi kendini suçlamıyorum sanır.
Zamanında yenilmiş veya verilmemiş haklar varsa ortada tabi ki örtbas edilecektir her davranış. Bir nevi üstünü örtmektir her abartılı duruş.
Zeytinyağı gibi üste çıkmak ister her suçlulukla baş etmesi gerekenler. Pişman olsalar da işin ucunda haksız çıkmak varsa tabi ki yerinden zıplar herkes.
Sırf konforundan olmamak için alttan alanlar, başına ne gelirse gelsin her şeyi yaşanmamış sayınca huzurlu olacağını sananlar ve başkalarını idare etmek zorunda hissedenler genelde kendi kendini içten içe tüketirler. Bilirler çünkü kötülükle karşılaşan herkesin ve kendilerinin hakkına girilmiştir ve bunun karşısında susmak da suçtur.
"İyi olmak da ahmaklıktır, kötü olmak da ahmaklıktır. Objektif olmalı insan dedikleri."
Konu ne olursa olsun insan niyetine göre fal tutar gibi yorumlamamalı her olayı. Sadece objektif olsa yeterli aslında. Önemli olan da zaten tarafsız bakabilmektir.
İyi niyete göre ya da kötü niyete göre böyle denirse zaten herhangi bir doğruluk beklemeyin o işten. Müneccim gibi tahminlere kaldıysa işiniz, zaten baştan kaybetmişsiniz.
Objektif olmak, en başta suçluluk duymanızı engeller çünkü yerinde ve hakkına göre davranılmıştır. Suçluluk Ağır basmasın istenirse her şeyi olduğu gibi görmek gerekir, ihtimaller dahilinde değil.
İnsanların adil olmasını suçluluk duygusu ile baş etmesinler diye isteriz. Çünkü suçluluk ağır basarsa, altından kalkamazsınız!