Bilgi sahibi olmak sevgi ve sabır işi.
Sevgi ve sabır yalnızlık ve sessizlikle harmanlanmadan derinlemesine düşünmek imkansız .
Belki gündelik dilimize yerleşmiş bir ifade çok iyi özetliyor: Bir dur bir düşün!.....
Durmak …….
Bazen yapılacak en iyi iştir.
Durmak ve bırakmak yalnızlık ve sessizlik için en güzel imkandır.
Durmayınca, bırakmayınca; yalnızlık ve sessizliğe bir fırsat tanımayınca anlamanın hazzı önemini kaybediyor ve anlatma çabası hükmünü sürdürmek için her yolu deniyor.
Ve gerçekler, hakikatle bağ kurma telaşına girmeden, her gün her an bıkmadan usanmadan yeniden üretiliyor.
Dayanıksızlığı ve tahammülsüzlüğü tahammülleri zorlamasına rağmen, gerçeklerin sadece bazıları imalat hatası olarak görülüyor. 'Hatanın imalatı' ile uğraşıldığı fark edilemiyor. Basiret ve feraset hatırlanmaya ihtiyaç duyulmayan kelimeler haline geldikçe sözlükler öksüz ve yetim kalıyor. Sözcükler el ele vermekte tereddüt ediyor.
*************
Tam da bu noktada söylemek lazım.
Anlama çabasını telafisi mümkün olmayan bir zaman kaybı olarak görmek, parçayı bütünden koparıyor. 'Parça' bütünün bilgisini taşıdığı halde, o bilgiyi kullanamıyor.
Hayret etme yeteneği kayboluyor
**********
Uçsuz bucaksız bir evren
Sonsuzluk içinde milyarlarca galaksi.
O galaksilerden birinde -samanyolu galaksisinde- muhteşem bir düzen: güneş sistemi.
Güneş sisteminde yer alan gezegenler.
O gezegenlerden bir tanesinde,
Dünyadaki ülkelerin birinde,
O ülkenin bir şehrinde,
Şehrin bir semtinde,
O semtin bir sokağında ya da caddesinde
bir işyeri yada bir evde…….
Mesela bir masanın başında…….
************
Nerede??????
Evet bir masanın başında …..Belki bir kağıt parçasında…..Belki de daha kalemin ucunda………
***************
Nerde okuduğumu hatırlamıyorum. Dünyanın en güzel insanlarının gözü, burnu, kulağı, ağzı bir araya getirilmiş ortaya çirkin bir surat çıkmış. Denge, uyum ve orantı olmadan güzellik olmuyor. 'Bütün' tüm ihtişamıyla kendini sergilerken 'parça' ait olabileceği bir yer arıyor.
Sahip olduğu hakikate kulak vermeden anlatıyor da anlatıyor.
Anlatma çabası anlama çabasının önüne geçtikçe masa ile evren arasındaki ilişki kayboluyor.
Çünkü söz manayı bozuyor.